กำลังจะเลิกจ้างพนักงาน? ปรึกษาทนายแรงงานก่อนดำเนินการ ลดความเสี่ยงถูกฟ้องภายหลัง

โดยหลักมีเงิน 4 กลุ่มที่ต้องตรวจทุกครั้ง: (1) ค่าชดเชยตามอายุงาน (2) ค่าบอกกล่าวล่วงหน้า กรณีให้ออกทันทีโดยไม่บอกกล่าวตามกำหนด (3) ค่าจ้างค้างจ่ายถึงวันสุดท้าย (4) ค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีที่ยังไม่ได้ใช้ ส่วนจะต้องจ่ายครบทุกก้อนหรือไม่ ขึ้นอยู่กับเหตุเลิกจ้างและอายุงานของพนักงานรายนั้น

ตามพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน อัตราค่าชดเชยขึ้นตามอายุงาน เริ่มตั้งแต่ 30 วันของค่าจ้างอัตราสุดท้าย (อายุงานครบ 120 วันแต่ไม่ครบ 1 ปี) ไปจนถึง 400 วัน (อายุงาน 20 ปีขึ้นไป) ทนายจะคำนวณตัวเลขที่แน่นอนจากอายุงานและค่าจ้างจริงให้ก่อนตัดสินใจ

ไม่เสมอไป — “ทดลองงาน” ไม่ได้ยกเว้นกฎหมายคุ้มครองแรงงาน หากอายุงานครบ 120 วันขึ้นไปจะมีสิทธิได้ค่าชดเชย และการเลิกจ้างระหว่างทดลองงานส่วนใหญ่ยังต้องบอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมาย จุดนี้เป็นความเข้าใจผิดที่ทำให้นายจ้างถูกฟ้องบ่อยที่สุดจุดหนึ่ง

ถ้าพนักงานลาออกโดยสมัครใจจริง นายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย แต่ถ้ามีการกดดัน บังคับ หรือหลอกให้เซ็น ศาลอาจมองว่าเป็นการเลิกจ้าง และบริษัทต้องจ่ายย้อนหลังพร้อมความเสี่ยงคดีเลิกจ้างไม่เป็นธรรม การยื่นข้อเสนอให้ลาออกจึงต้องทำผ่านข้อตกลงที่ร่างอย่างถูกต้อง

ได้ — ลูกจ้างยังอาจฟ้องต่อศาลแรงงานว่าเป็นการ “เลิกจ้างไม่เป็นธรรม” เพื่อเรียกค่าเสียหายเพิ่มเติมได้อีกทางหนึ่ง การป้องกันจึงไม่ใช่แค่จ่ายให้ครบ แต่ต้องมีเหตุผลและกระบวนการที่อธิบายต่อศาลได้

ก่อนแจ้งเลิกจ้าง ยิ่งเร็วยิ่งดี — เพราะเมื่อแจ้งพนักงานไปแล้ว ทางเลือกทางกฎหมายจะแคบลงทันที และเอกสารที่ออกไปแล้วแก้ไขย้อนหลังไม่ได้

เป็นความลับทั้งหมด ทั้งชื่อบริษัท ชื่อพนักงาน และรายละเอียดเหตุการณ์ ไม่ว่าท้ายที่สุดจะใช้บริการหรือไม่